Relacja Jana

RELACJA JANA

J 20,1-10

A pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus kochał, i rzekła do nich: «Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono». Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył. Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, [które mówi], że On ma powstać z martwych. Uczniowie zatem powrócili znowu do siebie.

Jest to najdokładniejsza relacja o wyglądzie pustego grobu Jezusa. Proszę zwrócić uwagę, że chusta, w odróżnieniu od pozostałych płócien, była widoczna dopiero po wejściu do grobu. Muszę przyznać, że Jan nieraz był nieostrożny podając różne zapamiętane przez siebie szczegóły. To dzięki relacji Jana wyjaśniłem rzekome chodzenie Jezusa po wodzie oraz sprawę zapowiedzi zaparcia się Piotra. Jedynie Jan szczegółowo relacjonuje najbardziej spektakularny, lecz sfingowany „cud” wskrzeszenia Łazarza. Jedynie z relacji Jana dowiadujemy się o politycznie wybuchowej sytuacji związanej z „rozmnożeniem chleba” (J 6,15). Jednocześnie Jana cechuje dobitność wypowiedzi. Gdy Jan chciał coś zasugerować, to robił to dosłownie i wyraźnie:

J 2,19-22

Jezus dał im taką odpowiedź: «Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo». Powiedzieli do Niego Żydzi: «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni?» On zaś mówił o świątyni swego ciała. Gdy więc zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus.

J 7,37-39

W ostatnim zaś, najbardziej uroczystym dniu święta, Jezus stojąc zawołał donośnym głosem: «Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie - niech przyjdzie do Mnie i pije! Jak rzekło Pismo: Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza». A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego; Duch bowiem jeszcze nie był <dany>, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.

J 19,23-24

Żołnierze zaś, gdy ukrzyżowali Jezusa, wzięli Jego szaty i podzielili na cztery części, dla każdego żołnierza po części; wzięli także tunikę. Tunika zaś nie była szyta, ale cała tkana od góry do dołu. Mówili więc między sobą: «Nie rozdzierajmy jej, ale rzućmy o nią losy, do kogo ma należeć». Tak miały się wypełnić słowa Pisma: Podzielili między siebie szaty, a los rzucili o moją suknię. To właśnie uczynili żołnierze.

Dlatego nie sądzę, że w swojej relacji z pustego grobu Jezusa, Jan jakoby sugerował opisem płócien, że ciało Jezusa rzekomo z nich wyparowało. Jan po prostu opisał w miarę dokładnie to, co zobaczył. To jest wszystko, co „mamy”. Dlatego przytaczam poniżej wszystkie tłumaczenia najważniejszego fragmentu relacji Jana z pustego grobu (J 20,6-7), jakie udało mi się znaleźć w sieci, wraz z tekstem oryginalnym. Proszę je uważnie przeczytać.

Biblia Brzeska:

Przyszedł też i Symon Piotr idąc za nim, a wszedszy w grób, ujzrzał prześciradła leżące. I facelet, który był na głowie jego, nie z prześciradły położony, ale na inym miejscu z osobna zwiniony.

Biblia Gdańska:

Przyszedł też i Szymon Piotr, idąc za nim, i wszedł w grób, i ujrzał prześcieradła leżące, I chustkę, która była na głowie jego, nie z prześcieradłami położoną, ale z osobna na jednem miejscu zwiniętą.

Biblia w przekładzie Nowego Świata:

Potem przybył za nim również Szymon Piotr i wszedł do grobowca pamięci. I ujrzał leżące bandaże, a także chustę, która była na jego głowie, nie leżącą z bandażami, lecz oddzielnie zawiniętą na jednym miejscu.

Biblia Poznańska:

Przychodzi tez Szymon Piotr, który biegł za nim. I wszedł do grobowca, i widzi leżące płócienne taśmy i chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płóciennymi taśmami, ale osobno zwiniętą na innym miejscu.

Biblia Warszawska:

Przyszedł także i Szymon Piotr, który szedł za nim, i wszedł do grobowca i ujrzał leżące prześcieradła oraz chustę, która była na głowie jego, nie leżącą z prześcieradłami, ale zwiniętą osobno na jednym miejscu.

Biblia Warszawsko – Praska:

Potem przybył także Szymon Piotr, który za nim podążał. Wszedł do grobu, zobaczył leżące tam płótna i chustę, którą Jezus miał na głowie; leżała teraz zwinięta nie razem z płótnami, ale oddzielnie na innym miejscu.

Septuaginta:

ercetai oun simwn petrov akolouywn autw kai eishlyen eiv to mnhmeion kai yewrei ta oyonia keimena kai to soudarion o hn epi thv kefalhv autou ou meta twn oyoniwn keimenon alla cwriv entetuligmenon eiv ena topon

Tyle relacja Jana. Czy Jan opisał wszystko, co zobaczył? Nie. Ale o tym w następnym odcinku.

Strona główna Następny odcinek