UZDROWIENIE TRĘDOWATEGO
(Mk
1,40-45; Łk 5,12-16)
Mk 1,40-44
Wtedy przyszedł do Niego trędowaty i upadając na kolana, prosił Go: «Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić». Zdjęty litością, wyciągnął rękę, dotknął go i rzekł do niego: «Chcę, bądź oczyszczony!». Natychmiast trąd go opuścił i został oczyszczony. Jezus surowo mu przykazał i zaraz go odprawił, mówiąc mu: «Uważaj, nikomu nic nie mów, ale idź pokaż się kapłanowi i złóż za swe oczyszczenie ofiarę, którą przepisał Mojżesz, na świadectwo dla nich».
Podkreślony fragment wskazuje, że
ozdrowienie z trądu nie było w tamtym miejscu i czasie czymś niezwykłym, skoro
istniała normalna procedura, przewidziana na ten wypadek. Zobaczmy zatem, co na
temat trądu jest napisane w Prawie Mojżeszowym. Tematowi temu są poświęcone
rozdziały: 13. i 14. Księgi Kapłańskiej. Oto tytuł tego ustępu w Biblii
Tysiąclecia:
PRZEPISY DOTYCZĄCE TRĄDU*
Gwiazdka odsyła do następującego przypisu:
Rozdziały 13-14
mówią o różnych chorobach skórnych, objętych ogólną nazwą trądu.
A oto tytuły poszczególnych akapitów:
Trąd u ludzi. Pierwszy rodzaj: nabrzmienie, wysypka lub plama
Drugi rodzaj: ostry trąd
Trzeci rodzaj: podejrzane wrzody
Czwarty rodzaj: trąd na oparzeliźnie
Piąty rodzaj: trąd na głowie lub brodzie1
Szósty rodzaj: pokrzywka
Siódmy rodzaj: trąd u łysych.
Ewangelia Marka nie podaje na jaki rodzaj
trądu cierpiał ozdrowieniec. Natomiast w późniejszej relacji Łukasza,
przepisanej od Marka, zgodnie z prawem narastania mitu z upływem czasu, jest
już napisane, że był on:
Łk 5,12a
... cały pokryty trądem.
Chorobę, którą obecnie nazywamy trądem,
Żydzi współcześni Jezusowi prawdopodobnie określali mianem trądu złośliwego
(patrz: Hi 2,7).
Przypis:
1 Z treści wynika, że chodzi tu o grzybicę; patrz: Kpł 13,30b