ZAŁĄCZNIK 1
Bogusław Nowak, Kronika
rodzinna, s. 8
Tam w Sadagórze życie
młodziutkiej Eugenii kształtowały:
-
czuła
i serdeczna opieka wujka, który starał się, aby nie odczuwała ona braku ojca,
-
atmosfera
plebani pełna estetyki, pietyzmu i tradycyjnych zwyczajów, na której stykała
się z górnymi warstwami miejscowej społeczności,
-
specyficzny
urok południowo-wschodnich kresów,
-
spokój
małego miasteczka pełnego szacunku dla tradycji i wszystkiego, co pozostawiła
przeszłość.
To
wszystko w podatnej na szlachetne wartości Eugenii wyrzeźbiło psychikę pełną
dobroci, serdeczności, bezinteresowności, wzniosłych uczuć i poświęcenia.
Do szkoły podstawowej
chodziła Eugenia w Sadagórze (1905-1911), w której tak jak i we wszystkich
innych szkołach w wielonarodowej Bukowinie nauka odbywała się w języku
niemieckim. W szkole obcowała z wielobarwną mieszaniną tamtejszej młodzieży, a
czas upływał w największej zgodzie bez zawiści i złośliwości.